การได้เขียน “เรื่องหมาหมา ของคารา” ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรก ของฉัน ได้สร้างความสุขให้กับฉันมาก เพราะเป็นการเขียนถึง สิ่งที่ตนเองรักและผูกพัน
การที่ทุกคนสละเวลา บอกให้ฉันรู้ถึงความรู้สึกของเขา เป็นกำลังใจอย่างมหาศาลสำหรับฉัน ฉันรู้ว่าบางคนทั้งเขินและอาย เมื่อได้เจอฉัน แต่ก็ได้รวบรวมความกล้า เพื่อเดินเข้ามาบอกว่า อ่านหนังสือแล้วรู้สึกอย่างไร บางคนก็ได้โทรศัพท์ ไปฝากคำชมและ กำลังใจไว้ที่สำนักพิมพ์ ส่วนเด็กเกเรกลุ่มหนึ่งที่เคยปาก้อนหิน และยิงปืนลมใส่หมาฉันบ่อยๆ หลังจากที่ฉันให้หนังสือไปอ่าน เดี๋ยวนี้พวกเขาจะผ่านมา สวัสดีฉัน แทบทุกวันอาทิตย์ พร้อมกับถาม ทุกข์สุขของหมาหมาแต่ละตัว
|